poniedziałek, 5 października 2015

8 plusów bycia chorym na Hashimoto



   Czy choroba to tylko leżenie w łóżku, łykanie lekarstw, cierpienie? Kolejki do lekarzy, kolejki w aptekach stosy recept i regularne kłucia igłą w laboratorium? Krótsze życie, gorszej jakości?
Cierpię na niedoczynność tarczycy, wynikającą z Hashimoto, dodatkowo występują u mnie przeciwciała charakterystyczne dla choroby Gravesa- Basedowa. Od kilku lat nie mam okresu, cierpię na zespół policystycznych jajników (PCOS), a moje nadnercza są w fazie wyczerpania. Jednak na co dzień cieszę się życiem, może czasem zdarza mi się ponarzekać, jednak zawsze upominam swój umysł, żeby tak więcej nie robił. Przed Wami najbardziej pozytywny wpis - 8 plusów bycia chorą na Hashimoto!

Lagos, Portugalia i Ocean Atlantycki ♥

1. Doceniłam swoje zdrowie, doceniłam swoje życie.
Chyba najważniejsza zaleta. Nigdy nie pomyślałabym, że stanę się pozytywną osobą i będę potrafiła uśmiechnąć się do obcej osoby. Kiedy zdiagnozowano u mnie nadczynność tarczycy (tak, najpierw cierpiałam na nadczynność, która przerodziła się w niedoczynność, mój kochany, szalony organizm) moje TSH wynosiło 0,005. Czułam się fatalnie, nie mogłam spać, cały czas się dusiłam, nie mogłam złapać oddechu, wpadłam w chroniczną hiperwentylację, cały czas bałam się, że zemdleję. Codziennie wieczorem zasypiałam z myślą, że mogę się już nie obudzić. Po jakimś czasie, lekarze zmienili zdanie, jednak nie jestem taka  super-zdrowa, jak uparcie twierdzili. Dzięki mojej silnej woli zadbałam o swoje zdrowie sama,  czym dzielę się tutaj z Wami, a dziś wiem, jak bardzo życie jest cenne, jakie jest piękne, cieszę się każdego dnia, że mogę chodzić, oddychać, poczuć regularne bicie swojego serca, zasypiać i budzić się rano.

2. Zaczęłam o siebie dbać - dbam o swoje ciało, dbam o swoją duszę. Staram się dostarczać jak najwięcej witamin i minerałów wraz z pożywieniem, bo dzięki nim mój organizm funkcjonuje. Dbam także o duszę, nie spędzam już całych dni przed komputerem, chociaż czasem na prawdę nie chce mi się nigdzie wychodzić (bo to wymaga uczesania się, pomalowania, zastanowienia się nad ubiorem, no ok, wiem, że niektórzy wychodzą w dresie i kapciach, ale ja nie czuję się tak komfortowo), zdecydowanie wolę się przemóc i wyjść chociaż na spacer po osiedlu. W sukience i ładnych butach. Przemóc się i wyjść do ludzi, spotkać się ze znajomymi, a jeszcze bardziej pojechać gdzieś dalej. Zwiedzić nowe miasto, nowe miejsca, mniej lub bardziej tłoczne. Obserwować ludzi, zastanawiać się, dokąd się tak spieszą, jak się ubrali i w jakich językach mówią.

3. Znalazłam swoją pasję - dietetyka i gotowanie! Zdecydowanie. Kiedyś myślałam, że interesuje się fotografią, bo mam lustrzankę i konto na deviantarcie, uparcie uczyłam się schematu budowy aparatu. Męczyłam się, ale przecież fotografia, seems legit. Teraz kocham fotografować muffinki, które sama przyrządziłam. Czytam publikacje naukowe nt. kortyzolu, wpływie diet na insulinooporność, pomimo, że są pisane językiem naukowym, w dodatku po angielsku, lubię to. Codziennie uczę się czegoś nowego, chociażby tego, jak szybko obrać dynię czy idealnie rozpuścić żelatynę w wodzie i każdy nowy dzień przynosi mi radość, bo realizuje swoją pasję.

4. Założyłam bloga - pierwszego bloga założyłam jakoś w podstawówce. Kompletnie nie pamiętam o czym wtedy pisałam, za pewno było to coś na wzór tekstów z mojego pamiętnika, który niedawno znalazłam - "poszłam do szkoły, było fajnie, nie było matematyki, a na obiad był schabowy". Pamiętam tylko, że tworzyłam szablony z upadłymi aniołami. Od zawsze lubiłam tworzyć coś nowego i dzielić się tym z innymi, ale w moim życiu nie było nic specjalnie interesującego. Chodziłam do szkoły, wracałam, jadłam obiad, marnowałam czas na internety i szłam spać. Od kiedy zaczęłam interesować się zdrowiem, dietą, gotowaniem, pojawił się temat i pojawił się pomysł. Dzielenie się swoim doświadczeniem z innymi, szczególnie, jeśli jest dla kogoś przydatne, jest piękne. Uwielbiam dostawać od Was maile z podziękowaniami! Małe rzeczy, a potrafią zmienić mój nastrój w kilka sekund.

Madryd z Pauliną ♥

5. Odkryłam nowe smaki - zawsze myślałam, że szczytem doznań smakowych jest pizza. Przetworzona żywność jest smaczna, tego nikt nie zaprzeczy. Ale dlaczego tak jest? Zastanawialiście się nad tym? Ja zawsze drążę temat, aż poznam prawdę. Detoks od przetworzonej żywności, od cukru bardzo zmienił moje gusta. Teraz potrafię zachwycić się zwykłą gotowaną marchewką z dodatkiem cynamonu i kremu kokosowego.

6. Wyleczyłam się z napadów kompulsywnego jedzenia - nie powiem, nie jest to fajne uczucie, kiedy chce się wszystko zwracać z przejedzenia. A jednak robiłam to praktycznie codziennie. Dlaczego? Bo jadłam przetworzoną żywność, która mnie uzależniała, a ja nigdy nie czułam się syta. Mój organizm domagał się witamin, a ja karmiłam go chlebem, zbożowymi ciastkami, owsianką, jeszcze bardziej go w nie zubożając.

7. Zrozumiałam, jak funkcjonuje moje ciało i umysł - kiedyś myślałam, że mój śmieszny umysł to taki sobie wybryk natury. Trafiło na mnie, że nocą nie potrafię spać, a rano nie mam chęci do życia. Że jestem zamknięta w sobie, chociaż mam ochotę wykrzyczeć, że cierpię i nie radzę sobie z emocjami. Jak się okazało, to moje hormony wariowały, nie ja. Ja jestem normalna. Kierują mną hormony szczęścia, hormony stresu, hormony tarczycy. Niedobór magnezu czy witamin z grupy B też ma wpływ na moje samopoczucie. Dużo czasu zajęło mi ogarnięcie ludzkiego organizmu, jest to jednak ciekawa maszyna. Warto jest być świadomym i móc wiedzieć, czego nam brakuje. Wierzę, że witaminami możemy poprawić sobie samopoczucie.

8. Pozbyłam się napadów lęku. Czasami ogarniał mnie strach, zupełnie przed niczym. Bałam się tak, po prostu, wszystkiego, wyjścia do sklepu, rozmowy telefonicznej. Odkąd mniej więcej wiem, jaki wpływ na moje samopoczucie mają hormony tarczycy, stan jelit, wiem, że wszystko jest ze mną w porządku, potrafię sterować moim organizmem. Wyrównanie hormonów tarczycy, uzupełnienie niedoborów (witamina B12, ferrytyna), zmiana diety spowodowała, że niczego się nie boję. No, może oprócz ryb. Ryb boję się od zawsze.
Sagres, Portugalia - kocham podróże, kocham odkrywać nowe miejsca, poznawać nowych ludzi. Bardzo się bałam, jechałam zupełnie sama, ale jak widać, mam nadzieję, było warto! Relacje z eurotripu znajdziecie [tutaj]

   Jestem szczęśliwa. Widocznie potrzebowałam chorować, aby wszystko docenić, przejrzeć na oczy, popatrzeć na świat z innej perspektywy. Cieszę się z nabytego doświadczenia, być może, bez Hashimoto byłabym jedną z wielu kobiet, której jedyną rozrywką w ciągu dnia jest gapienie się w monitor i granie w pierwszą lepszą platformówkę, a jedynym kontaktem z ludźmi jest "dzień dobry" wypowiedziane do kasjerki w pobliskiej żabce płacąc za symulator szczęścia zwany czekoladą (najlepszy kompulsowy wyzwalacz), w dresie i kapciach.

19 komentarzy

  1. Uśmiecham się do tego tekstu i pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  2. To fakt, od czasu, gdy choruję moje życie zmieniło się diametralnie. Wydaje mi się, że na lepsze, choć czasami poszłabym na i imprezę, ale kortyzol nie pozwala i po nieprzespanej nocy nie jestem w stanie żyć. Na pewno docenia się wiele spraw i cieszy z małych sukcesów.

    P.s. Jak rozpuścić dobrze żelatynę w listkach? :D
    P.s. Też mam PCOS i po odstawieniu tabletek w lutym nie dostałam okresu. I to najbardziej mnie martwi. Coś polecasz? Co lekarz Ci powiedział?
    P.s. 20.10. mam wizytę u doktora Klajnowicza. Szłaś do niego z kompletem badań? Czy wysyłał Cię na jakieś i znowu długo czekałaś na kolejną wizytę (ja 7 m-cy).
    Z góry dziękuję za odpowiedzi.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nigdy nie miałam styczności z żelatyną w listkach :< Na okres, to stabilizacja hormonów np. MACA? Lekarz to tylko tabletki anty przepisywał niestety ;P Na ustabilizowanie poziomu hormonów składa się przede wszystkim uregulowanie metabolizmu, zaleczenie jelit, tarczycy i nadnerczy + wsparcie wątroby, ale to tylko moje zdanie :) Tak, do Klajnowicza szłam z kompletem badań, wysłał na kolejne, na kolejną wizytę czekałam ok 4-5 miesięcy, ale podobno kolejki do niego coraz dłuższe...

      Usuń
  3. Cudne słowa! Czuję to samo, chociaż pewnie nie potrafiłabym tego tak zgrabnie wyrazić... Ściskam Cię mocno :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Cudne słowa! Czuję to samo, chociaż pewnie nie potrafiłabym tego tak zgrabnie wyrazić... Ściskam Cię mocno :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Nie rozumiem czegos. Czytasz tyle o hashi, ze pewnie mogłabyś zrobić z tego piękna biblioteke. I tam w 90% materialow i badan jest napisane, ze jednym z glownych powodow hashi jest zawalenie organizmu metalami ciezkimi takimi jak rtec, olow, kadm, Aluminium . I do tej pory nic z tym nie zrobiłaś? Ludzie na chelatacji cutlera (procesie usuwania metali) odstawiają leki i hormony tarczycowe po kilku miesiącach. Corce mojej kolezanki z gravesem po 10 cyklach przeciwciala spadly o połowę. Tak wiec możecie jesc zdrowo, lykac tone supli, ale dopóki nie usuniecie metali, bedziecie nadal ciągle i wciaz chore. Po wiecej info na temat prptokolu pod haslem cutler protocol livingnetwork.co.za i na grupie Andrew Cutler Chelation Think Tank, gdzie tworca protokolu osobiście odpowiada na pytania.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. O! dobry kierunek dyskusji. Ciekawa jestem jak się do tego odniesiesz, Anito, co o tym myślisz? Chelatowałaś sie? Czy może metale masz pod kontrolą?

      Usuń
    2. Już ktoś kiedyś wspominał mi o chelatacji Cutlera, jednak nigdy się na nią nie zdecydowałam, choć uważam, że na pewno ma sens i warto się tym zainteresować. Do tej pory stosowałam jedynie glinkę spożywczą w celu detoksu, ale o takim pozbywaniu się metali ciężkimi warto pomyśleć, ale szczerze przyznam, zapomniałam o tym. Dzięki za przypomnienie!

      Usuń
    3. Glinka nie usuwa metali. Glinka zostaje w jelitach i tylko tam chłonie rozne zanieczyszczenia.
      Srodki chelatacyjne usuwają metale z przestrzeni międzykomorkowych (DMPS I DMSA) oraz z wnętrza komorek i mózgu (ALA)
      Odpowiedzcie sobie równiez na pytania, czy:
      -Macie, mialyscie (badz wasza mama) czarne, amlgamatowe plobmy?
      -czy jadacie ryby?
      -czy przebywalyscie w pomieszczeniach, gdzie stlukla sie zarowka energooszczędna?
      -bylyscie szczepione np na grype, badz odczulane?

      Jest wiele zrodel ekspozycji na metale, natomiast te powyższe dają Wam gwarancję, ze powinnyscie zajac sie tematem chelatacji jak najszybciej. Oczywiście bez plomb - chelatowac mozna tylko po ich usunieciu.

      Usuń
  6. Przetworzona żywność jest smaczna, bo jest perfumowana. Czyli najpierw pozbawiają żywnosć jej naturalnego aromatu, smaku, by nafaszerować sztucznym. A ze smakuje wszystkim, wielu, to jest coś takiego jak smak przewodni czy coś takiego... tak jak tłum posiada jeden umysł, tak samo jest ze smakiem. Ludzi łatwo przyzwyczaić do nowego, wyprodukowanego smaku i utrzymywąć go w takim stanie przez wiele lat. Gdy producent nagle cos zmienia w składzie, wycofuje to zaczyna się bunt, zachowują sie jak narkomani na głodzie.

    OdpowiedzUsuń
  7. Super mam dokładnie tak samo od kiedy dowiedziałam się, że choruję na celiakię. Świetnie, że cieszysz się życiem i dbasz o siebie. Pozdrawiam i trzymam kciuki :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. również pozdrawiam i trzymam mocno kciuki! ;*

      Usuń
  8. Mam to samo co ty tylko niestety ja nie potrafie czasami nie mieć lęków problemów z oddychaniem...strasznie cierpie nie potrafie funckjunować już posśród ludzi, mam jakiesdziwne schozy nakręca sie mój organizm mimo, ze nie myśle o tym ,czasami biegne w strone domu bo tam czuje się najbezpieczniej... chce zyc jak normalny czlowiek ale nawet jak mam kaca to czuje ze zaraz coś się stanie.. jakbym miała zaraz dostać zawału zawzwyczaj mam te bóleniepokojące na klatce piersiowej, trageida potrzebuje pomocy doradzisz coś? chce zyc chdozic do szkoły do pracy by z ludźmi a nie zachowywać się jak jakaś nienornlana

    OdpowiedzUsuń
  9. Ten komentarz został usunięty przez autora.

    OdpowiedzUsuń
  10. Świetna postawa wdzięczności za to co masz - podziwiam! Podziwiam za to, że potrafisz się tak skupić na plusach i że minusy Ci ich nie przesłaniają. Nie mogę się jednak zgodzić z tym, że to dzięki hashi. Może okoliczności związane z chorobą pomogły Ci odkryć tą wewnętrzną część siebie, którą opisujesz, ale to nie dzięki niej taka jesteś. Uwierz, że wiele osób dowiadując się o chorobie ma pretensje do całego świata, wini wszystkich w koło(bo robili tak i przed diagnozą, teraz mają po prostu więcej pretekstów), albo mają to w dupie; "bo na coś trzeba umrzeć", a "rzeczywistość na trzeźwo jest nie do przyjęcia". Jeśli wewnętrznie nie jesteś wartościowym człowiekiem, to żadna "terapia szokowa" może nie być w stanie tego zmienić. Co do choroby jestem zdania, że nie można się z nią zaprzyjaźniać i mieć do niej stosunek ulgowy. W moim mniemaniu jest to wróg, intruz i szczególnie tego typu dolegliwości nie są przeznaczone dla nas. Uważam, że człowiek rodzi się by żyć w zdrowiu i cieszyć się nim i że to jest nam przeznaczone i że z takim nastawieniem można przynajmniej CZUĆ się zdrowo ;)
    Pozdrawiam serdecznie! Powodzenia! :)

    OdpowiedzUsuń
  11. Dlaczego badanie TSH nas oszukuje?
    Odpowiedź w moim profilu.

    OdpowiedzUsuń

TOP